| — |
Ernest Hemingway, The Sun Also Rises (via bookmania ) |
ölmek nedir . Bu hayattan göçüp gitmek mi sadece , sevdiklerini ardında bırakmak mı , ya da toprağın altına girmek mi sadece ? … Aslında ölmek hem hepsi hemde hiçbiridir . Ölmek yalnızlıktır , ölmek sevgisizliktir , ölmek korkudur . İnsan yalnız ve sevgisiz kaldığı her an ölmüş demektir. Ruhunun bu hayatta var olması anlamsızlaşır . Senin dünyada ki varlığın anlamsızlaşır , sen anlamsızlaşırsın . Ölmek dünyanın en büyük yalnızlığıdır . İnsan her yalnızlığında ölmüştür zaten ve maalesef tüm insanlar yalnızdır .
İnsan bazen kendini kolayca kaybedebiliyor. Kendini ararken kendini kaybediyor. Belki de en çok kendi olduğu zamanı unutarak büyüyor . Ama nasıl dönülür ki o zamana geri . Binlerce şey öğrendik , binlerce insan tanıdık , binlerce hikaye dinledik … O zamanlarda ki gibi temiz değiliz artık .Nasıl olacak nasıl dönücez o zamanlara , nasıl bulucaz kendimizi … Nasıl yine çocukluğumuzda ki o gerçek biz olacağız . Nasıl yeniden aynı şekilde bakacağız kendimize . İşte bunu yapmamda bana yardımcı olan insana . Çocukluğumun en güzel anısına teşekkür etmeliyim şimdi . O bana aslında hala aynı küçük kız olduğumu , hala aynı hayallerle yaşadığımı ve hiç değişmediğimi hatırlattı ve onu görünce anladım büyümek çocukluğuna sahip çıkabilmekmiş . Teşekkürler eski dostum . Sen olmasan büyüyemezdim. Sen olmasan kendimi sevemezdim ve bilemezdim aslında kim olduğumu … İyi ki görmüşüm seni , iyi ki bana hiç değişmemişsin benim tanıdığım kızsın hala demişsin ve herşeyden önemlisi iyi ki gözlerin hala bana kendimi hatırlatacak kadar derin ve sen gibi bakıyor . Teşekkürler sevgili dostum herşey için teşekkürler ….
